De gemiste kans van de zwangerschapscursus

Veel zwangerschapscursussen leggen de focus op het aanleren van technieken die de barende vrouw helpen om te ontspannen tijdens de bevalling. Deze technieken kunnen echter niet worden doorvoeld, omdat de omstandigheid waarin ze hun dienst moeten bewijzen (de bevalling) er nog niet is. Ik pleit daarom voor een meer lichaamsgerichte benadering binnen zwangerschapscursussen. Dat vergt echter wel inzet en zelfreflectie van de zwangere vrouw.

 INTRINSIEK BEGRIP IS ESSENTIEEL

‘Ik leer je geen technieken, maar basisprincipes over hoe het lichaam werkt.’ Dat is de eerste en zeker de belangrijkste les die ik kreeg van mijn dierbare Thai massageleraar Howdy Tio. Voor mij was dit inzicht zo belangrijk dat het de basis is geworden van mijn zwangerschapscursussen. Hoeveel technieken je ook kent, zonder een intrinsiek begrip van de werking van je eigen lichaam, geven ze je niet de kracht die ze zouden moeten geven.

 TECHNIEKEN ZORGEN VOOR SCHIJNVEILIGHEID

Met de regelmaat van de klok hoor ik vrouwen zeggen dat hun geboortecursus heel waardevol was om tijdens de zwangerschap de angst voor de bevalling weg te nemen, maar dat ze tijdens de bevalling niet veel hadden aan de techniek. Omdat ze die domweg weer waren vergeten. Het eerste deel van hun bewering is belangrijk. Want ja, angst voor de bevalling wegnemen is een belangrijke taak voor professionals in de geboortezorg. Dat neemt niet weg dat ik het tweede deel van de bewering op zijn zachtst gezegd een gemiste kans vind. Het heeft de vrouw schijnveiligheid gegeven, want op het moment dat ze het het hardst nodig had, kreeg ze het niet voor elkaar om de techniek terug te vinden. Dan doe je je cursus teniet, omdat de angst die je van tevoren hebt weggenomen, tijdens de bevalling keihard terugkomt.

De barende vrouw heeft er baat bij om zoveel mogelijk naar binnen te keren. Alle natuurlijke hormonale processen tijdens de bevalling zijn daar dan ook op gericht. In tegenstelling tot wat ons leven vaak van ons vraagt, is alles er nu op gericht om buiten de ratio om te functioneren. Het is zaak om ons volledig te verlaten op onze intuïtie.

Omdat de technieken die de vrouw van tevoren geleerd heeft, nooit in de praktijk geoefend konden worden, zijn ze niet geïntegreerd in het lichaam. Dit maakt dat ze er instinctief geen gebruik van kan maken.

 VOELEN IS DE BASIS

Als een vrouw daarentegen geleerd heeft hoe haar lichaam in elkaar zit, als ze dit heeft kunnen ervaren, doorvoelen, doorleven, dan heeft ze het geleerde geïntegreerd in haar lijf. Dan heeft ze intrinsieke kennis opgedaan, waar haar lichaam daadwerkelijk iets mee kan.

Dat vergt echter oefening. Met één keer horen en voelen is ze er nog niet. Dat is geen integratie. We zijn in ons dagelijks leven enorm verwijderd geraakt van contact met ons lichaam. We horen het pas als het schreeuwt. Maar als je tijdens je bevalling pas naar je lijf luistert als het schreeuwt, dan ben je te laat om je intuïtie nog te laten spreken. Het is voor iedereen, maar vooral voor zwangeren van het grootste belang om ons lichaam weer te leren kennen. Om te weten hoe het werkt, en waarom dat zo is. En om ernaar te leren luisteren. En die signalen dan ook prioriteit te geven. Pas dan, pas als dit is geïntegreerd in het dagelijks leven, pas dan is een vrouw in staat om zich volledig over te geven aan het extreem fysieke, emotionele en spirituele geboorteproces. Dan openbaart de werkelijke transformatieve kracht van de bevalling zich.

 HOE THAISE MASSAGE KAN BIJDRAGEN

Hoe gaat dat dan? Die volledige integratie? Dat kan op uiteenlopende manieren. In mijn praktijk heb ik dat vormgegeven door te werken met Thaise yogamassage als uitgangspunt, aangevuld met eeuwenoude kennis van de werking van het vrouwenlichaam tijdens de bevalling. Die kennis maak ik tastbaar, voelbaar tijdens de massagesessies. Hierdoor dringt informatie niet alleen door tot de ratio, maar tot in iedere vezel van de vrouw. Een Thaise massagesessie werkt als een spiegel, en kan een vrouw doen voelen waar ze makkelijk beweegt en waar ze nog werk moet verrichten. Een van mijn cliënten verwoordt haar ervaring hiermee heel mooi:  

‘Het was complete aandacht voor mij (…) aandacht voor mijn lichamelijke behoeften… niet persé mijn lichamelijke wensen! Het bleef dan ook niet altijd in mijn comfortzone: soms deed een houding pijn. Maar als ik dan met de pijn mee ademde en bij de pijnervaring van dat moment bleef, bleek de pijn te komen uit mijn angst voor de pijn in plaats van dat het gevoel nou zo pijnlijk was.  (…) Op die momenten dacht ik ook aldoor aan de bevalling en zag ik het als oefening hiervoor.’

De sessies waren voor deze cliënt een eye-opener. Door de intensiteit van het lichaamswerk kon ze zich voorbereiden op het gevoel van overgave tijdens haar bevalling. En wat is het prachtig, als je vrouwen zo kunt ondersteunen in hun reis naar het moederschap!

 CONCLUSIE

Kortom, willen we vrouwen echt op weg helpen naar de krachtige bevalling die we uiteindelijk allemaal voor ogen hebben, dan moeten we uitreiken naar de basisprincipes die ons -letterlijk- bewegen. Iedere vrouw, ieder lichaam, iedere bevalling is anders. Als we geen gehoor geven aan dit beginsel, blijven we schijnveiligheid bieden. In plaats van een intens en overweldigend ervaren van kracht, geven we hen dan uiteindelijk een basisgevoel van falen mee. Een gevoel wat lang niet altijd op de voorgrond zal treden (al helemaal niet in de euforie van vlak na de geboorte), maar op de langere termijn toch het vertrouwen in eigen kracht ondermijnt. Naar mijn idee is dat een gemiste kans.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *