Over bevallen en ijsbaden

‘Hand omhoog als je het spannend vindt’. Bijna iedereen steekt zijn hand op. ‘En wie denkt: ‘Kom maar, ik vreet dat ijs op’?’

Ik zit in de prachtige Spiegeltent van camping De Lievelinge. Met zijn twaalven staan we op het punt om een ademsessie te doen, gevolgd door een ijsbad. Ik richt mijn aandacht naar binnen, maar kan me in beide vragen niet vinden. Spannend vind ik het niet, maar dat ijs opvreten? Dat is me ook iets te stellig. Ik kijk ernaar uit, en ben gewoon heel nieuwsgierig naar deze ervaring. Al ben ik afgelopen winter begonnen met een dagelijkse koude douche, zo’n ijsbad is toch andere koek! Ik durf nu niet te voorspellen hoe ik straks reageer, maar wat mij betreft is alles goed. Ik zie deze ervaring als een ijkpunt voor mezelf. Waar sta ik vandaag? Op dit moment is mijn belangrijkste doel dat ik bij mezelf blijf en luister naar wat mijn lichaam me te vertellen heeft. Zegt mijn lichaam straks bij dat bad volmondig Ja, dan ga ik er zeker voor. En ik zou ook ontzettend trots op mezelf zijn, als ik ten overstaan van alle deelnemers een Nee kan voelen en daarnaar kan handelen.

Bevallen in flow versus wilskracht

Deze hele onderneming doet me ineens denken aan een artikel wat ik onlangs schreef: Bevallen in Flow vs. Wilskracht. Hoe reageer jij bij stressvolle en extreme gebeurtenissen, zoals een ijsbad of een bevalling? Kun je de verschillende sensaties vanuit ontspanning onderzoeken zodat je in een flow blijft, of sla je dicht en verkramp je? Vanuit een verkramping zou ik dat bad instappen, letterlijk alles op slot zetten en op wilskracht een paar minuten in dat bad doorbrengen.

Tanden op elkaar en gaan.

Stoer, sterk en dapper.

De schaduwkant van wilskracht

Ik ken het zo goed, dat leven vanuit wilskracht. Het heeft me veel opgeleverd. En het heeft me nog meer gekost. Het maakte dat ik voortdurend mijn eigen grenzen over ging, anderen over me heen liet lopen en uiteindelijk geen idee meer had wie ik nou eigenlijk echt was.

Mijn wilskracht heeft me door mijn bevallingen heen geholpen. Om mijn wilskracht werd ik geprezen. Want zo werkt het in onze samenleving. Niet klagen, gewoon even doorzetten.

Tanden op elkaar en gaan.

Stoer, sterk en dapper moeten we zijn.

Ik kies voor de flow

Nu ben ik er klaar mee. Op dit punt in mijn leven kies ik bewust voor de flow. En dat betekent dat ik dicht bij mezelf moet blijven in alle keuzes die ik maak. Dat ik luister naar wat mijn lijf me te vertellen heeft. Ook al kan dat straks betekenen dat ik dat ijsbad niet helemaal in ga.

Dat is uiteindelijk veel stoerder, sterker en dapperder dan op wilskracht dat bad in stappen en mezelf weer verliezen.

 

Ook in je bevalling groei je langzaam mee

Na een ademsessie van een halfuur gaan we naar buiten, waar een bad vol ijskoud water en ijsblokjes op ons wacht. Volgens de instructeur is het water ongeveer 0,5°C. De spanning in de groep bouwt zich voelbaar op, maar ik voel me nog steeds superrelaxt. Ik weet dat ik dit ga rocken, want wat er ook gebeurt, alles is goed. Het voelt als een bevrijding om eindelijk zo in het leven te kunnen staan!

Als één na laatste sta ik voor het bad. Al 10 keer heb ik kunnen zien hoe de anderen reageren. Superboeiend om te observeren hoe ieder zijn eigen aanpak heeft.

Ik richt me op mezelf en besluit dit stapje voor stapje te doen. Zo kan ik steeds weer stilstaan bij wat ik voel. Zo nodig kan ik bijsturen en aanpassen. Dit is ook wat er gebeurt tijdens je bevalling. Het is natuurlijk zelden zoals in de film, dat je vliezen breken en je onmiddellijk de heftigste weeën ever krijgt. Nee, je groeit er langzaam in mee, en je kunt in iedere fase je aanpak bijsturen.

De totaalervaring!

Ik stap het ijsbad in. Ja, koud, maar prima te doen. Ik adem rustig door en voel bewust de kou aan mijn voeten en onderbenen. Dan op mijn knieën het bad in. Geen gedachten meer, alle aandacht naar de sensaties in mijn lijf. Zonder oordeel over de kou of de ervaring. Het is zoals het is. Ik ga in het ijswater liggen en rust mijn hoofd op de rand van het bad. Ook dat gaat prima. Natuurlijk zijn er de stressreacties in mijn lichaam. Als dat niet zo zou zijn, dan zou er iets mis zijn. Maar omdat ik weet dat ik geen gevaar loop, blijft mijn psyche rustig en onderzoekend. Ik besluit voor de totaalervaring te gaan en duik kopje onder. Lachend kom ik boven. Nu kan ik de hele wereld aan. Ik beweeg wat in het bad. Voel niet alleen bewust de kou, maar ook het ongewone gevoel van tinkelende ijsblokjes tegen mijn huid. Dan is het genoeg geweest. Niet omdat ik de kou niet meer kan hebben, maar omdat er nog een deelnemer staat te popelen om dit te mogen ervaren.

Ik ben niets anders dan dit lichaam

Vijf jaar geleden had ik dit ijsbad niet zo relaxt kunnen ervaren. Deze ontspanning heeft alles te maken met mindset én met het feit dat ik sindsdien mijn hele leven zo’n beetje heb gewijd aan luisteren naar mijn lijf. Ervaren dat ik mijn lichaam ben. Dat ik niets anders ben dan dit lichaam. Steeds weer intunen op wat ik voel, en daar dan ook naar handelen. Ongeacht wat anderen daarvan vinden.

Volg rücksichtslos je verlangens

Dat is waar deze ervaring weer raakt aan zwangerschap en bevalling. Tune in op jezelf, handel ernaar, laat je leiden door je lijf. Kijk jij uit naar een droombevalling? Wil jij zelf de regie houden tijdens je bevalling? Maak dan tijdens je zwangerschap prioriteit van het luisteren naar je lijf, en volg rücksichtslos je eigen verlangens. Laat niets of niemand je van je pad af brengen.

Jij bent de expert.

Your body knows it all.

 

Disclaimer:
Mocht je het idee hebben gekregen dat het nemen van ijsbaden een goede voorbereiding op je bevalling zou zijn, dan kom je bedrogen uit. IJSBADEN ZIJN NIET GESCHIKT VOOR ZWANGEREN EN KRAAMVROUWEN!
Mocht je nou de wens hebben om in de toekomst zwanger te raken, doe dan je voordeel met deze kennis. Ga nu alvast koud douchen, doe de ademhalingsoefeningen van Wim Hof en neem ijsbaden. En wie weet, komen deze ervaringen je straks van pas tijdens je bevalling.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *